Volg
ons op
toggle menu

Een kleurrijk, gezellig, warm sportfestijn!

Dames die rennen, wandelen of rollen. Veelal in vrolijke rokjes uitgedost. De sfeer is uitgelaten, licht gespannen. Sporters die een goeie tijd willen lopen én dames voor wie meedoen al een Persoonlijk Record is. Alle deelneemsters sportief verenigd voor onderzoek naar MS. Het doel is heftig en soms zichtbaar aanwezig. Emoties mogen er zijn, wat overheerst is plezier en trots. Dat is waar de Rokjesdagloop, wat mij betreft, voor staat!

Tekst: Tessa van den Berg, ambassadeur Stichting MS Research

Samen schitteren

Zondag 18 maart is het weer zover. Vriendinnen(teams) zijn klaar om op die eerste lentedag met elkaar te schitteren! Het is het zevende jaar dat deze vrolijke ladies-lente-loop gehouden wordt. Het aantal deelneemsters stijgt elk jaar en ook de routes worden uitgebreid. Wandelen of rollen kan dit jaar met de Walk4MS naast 5 en 10 kilometer nu ook 15 kilometer. Voor de dames die kunnen rennen zijn hardlooproutes van 5 en 10 kilometer uitgezet.

===================================================================

Road trip Curaçao

Donderdag 15 februari – Sinds 5 jaar loop ik hard, waarvan de laatste 2 jaar fanatieker en neem ik deel aan loopwedstrijden. Inmiddels blinken er 35 trots verdiende glimmertjes aan mijn medaillebord. Toen ik 5 december 2005 (heel bijzonder Sinterklaaskado….) de diagnose MS kreeg (Multiple Sclerose), was 1 van mijn eerste vragen, wanneer ik weer kon sporten? Het antwoord van mijn neuroloog was kort; ‘Zet dat maar uit je hoofd’…

And that’s were my battle started….!

Na 2 jaar revalidatie omdat de rechterhelft van mijn lichaam door een MS ‘shube’ (aanval) was uitgevallen en daarna nog 3 jaar fysio en logopedie geloofde ik het wel, de rest van het hestel was aan mij… Ik werd niet gelukkig van de voorgeschreven medicijnen en de medicijnen tegen de bijwerkingen. Ik ging mij slechter en slechter voelen in plaats van beter en toen er tegen het trillen van mijn hoofd een Parkinsonmedicijn uit de ‘hoge hoed’ kwam besloot ik alles overboord te gooien! Nieuwe neuroloog, mijn wensen, mijn ideeën, mijn lijf, ik bepaal maar natuurlijk is er ruimte voor overleg. Ook paste ik mijn voeding aan wat opmerkelijk resultaat gaf! Na een paar jaar op ‘mijn manier’ de draad weer opgepakt te hebben, las ik een artikel dat hardlopen je energie kan geven. Omdat ik op dat moment nog elke middag een siësta van 2 uurtjes moest houden om bij te tanken, leek mij dat met enig cynisme, het proberen waard.

Ik wilde het een maand geven, ‘lekker lopen, zonder te slopen’ was mijn motto en ik zette les 1 van Hardlopen met Evy aan…

Het was zwaar maar maakte mij ook nieuwsgierig. Nieuwsgierig naar de volgende les en of ik die ook zou volhouden en verder….. en zo begon mijn hardloopverslaving! Dankjewel Evy! Enig idee hoeveel verslaafden en dankzij jou rondlopen…? 😉 Van een 5km door naar de 8 van Apeldoorn en mijn eerste 10km tijdens Rokjesdagloop 2016. Toen nog niet wetende dat ik 3/4 jaar later ambassadrice zou worden van Team Rokjesdagloop, een team van 10 enthousiaste loopmeiden die deze loop promoten met maar 1 doel, een geweldige opbrengst samen met alle lopers genereren voor de Stichting MS Research.

De liefde voor Curaçao bestaat al jaren. Toen ik in januari 2017 met mijn man mee reisde naar Curaçao, waren de ‘sporen’ van de KLM Curaçao Marathon die eind november had plaatsgevonden nog zichtbaar. “Ooit loop ik die, zei ik”! Wanneer? Vroeg mijn man?. 2018?, deal! Mijn man reageerde wat afwijzend, ‘stel maar weer uit, wie weet ben je dan wel dood en begraven’…….

Bij thuiskomst in Nederland, met zijn woorden nog door mijn hoofd spokend, logde ik in op de site van de KLM Marathon en boekte mijn startbewijs voor de AmstelBright Halve Marathon op 26 november 2017…….zo, die “stok” stond! Een bijna vol jaar van doortrainen naar de 21.1KM, vele loopwedstrijden met de gezellige meiden van Team Rokjesdagloop, mijn trouwe steun en toeverlaat Marjon die vele malen aan mijn zijde heeft gerend en mijn ‘geknetter’ heeft aangehoord,(Sorry Jon!) volgde.

In Juni was ik 1 van de uitverkorene van het Polar ‘Chase your Destiny event’. Tijdens dit event in Amsterdam werd het nieuwe Polar sporthorloge de M430 gelanceerd en waren de deelnemers een van de eersten die ermee mochten gaan lopen door Amsterdam. “Official Testrunners”. Door dit horloge en de bijbehorende Polarflow app heb ik mijn trainingen kunnen samenstellen in combinatie met mijn kunnen door mijn MS. MS laat zich niet trainen en houdt zich helaas ook niet aan schema’s. Met deze wetenschap creëerde ik mijn eigen trainingen wat mij uiteindelijk naar de 21.1km heeft geholpen. Een onwijs dikke dank hiervoor Polar!

In april gaf mijn beste vriendin Dorien aan dat Curaçao een droom voor haar zou zijn. Omdat mijn man het niet zo’n fijn idee vond dat ik alleen zou reizen, daagde hij haar uit; Als jij begint met hardlopen en het redt om de 10km te lopen op Curaçao, regel ik je reis! En een bikkel als ze is, met 3 blessures op rij, heeft ze doorgezet en kwam 2 weken voor vertrek van haar huis naar ons huis rennen om te bewijzen dat ze het kon! Ruim 11km aan 1 stuk!

Dinsdag 21 november vertrokken wij in de regen (uiteraard ;-)) naar Curaçao. Na wat acclimatiseren besloten we vrijdag een rustige 5km te lopen om half 7 in de ochtend net voor zonsopkomst. Eigenlijk was ik heel nieuwsgierig naar de reactie van mijn lichaam op de warmte en luchtvochtigheid maar het ging boven verwachting goed.

November valt nog onder het regenseizoen op Curaçao, de temperatuur kan oplopen tot 30/31 graden maar de gevoelstemperatuur ligt hoger, zo’n 38/39 graden. De luchtvochtigheid kent uitschieters tot 90%. Dit is iets wat ik niet kon trainen in Nederland, om nou je loopband in de douche te parkeren……mwah, da’s een dingetje 😉

Zondag 26 november, Raceday;

Om 03:30 ging mijn wekker, ik ben meteen onder de douche gaan staan omdat ik anders echt niet snel wakker word. (MS kwaaltje) Dorien doet solidair met mij mee en om 04:00 lopen we langs het ontbijtbuffet met onze voetjes door het zand naar een ontbijttafeltje. We horen achter ons het startschot vallen voor de hele marathon, respect!

Omdat de Halve Marathon om 06:00u start wil ik op tijd eten en genoeg drinken zodat het kan ‘zakken’ en er nog de nodige toiletbezoekjes gedaan kunnen worden. Om 05:30 staan Dorien en ik in het aarde donker op de parkeerplaats van Mambo Beach Boulevard met nog zo’n 200 lopers zenuwachtig heen-en-weer te dribbelen in afwachting op ons startschot om 06:00u.

Nog een laatste zenuwplas op een onverlichte Dixie (maar beter ook….;-))

06:00 “PANG” en weg zijn we….!

Ik besloot mijn race om te draaien en het eerste deel flink gas te geven voor zonsopkomst tegen 07u. Daarna, in het tweede deel zou het stukken warmer zijn maar zat ook de Julianabrug verscholen, 500meter lang, 56,4 meter hoog, hier ging ik zeker een paar selfies maken wat mij dit ook aan tijd zou kosten! Al sinds 1999 dat ik op Curaçao kom, wil ik een foto maken bovenop deze brug, probleem is dat er alleen auto’s mogen rijden, voetgangers streng verboden, helaas dat geldt ook voor Mirjam…… Mijn ‘race against sunrise’ liet ik na 7 km varen, de zon kwam op maar ook een heerlijk welkome stevige zeebries waardoor de hitte die de ‘gele bol’ normaliter meteen om 07u veroorzaakt, voor mij best meeviel. Ik hanteerde mijn normale marathon snelheid en voor ik het wist dribbelde ik tegen de oprit van de Julianabrug op. Respect voor hen die daar tegenop rennen, ik besloot te dribbelen en brug-af mijn tijd goed te maken. Onderweg kletste ik Duits met een Duitse loopster, Engels met een loopster uit Amerika, en Zwollywoods met Karin uit Zwolle ;-). In de wijk Pietermaai aangekomen op 17km stond mijn buurmeisje uit Nederland voor de tweede maal te “cheeren” de lieve schat! Thanx lieve Eva!

Na een heerlijke ‘shower-lane” en nog 3 laatste kilometers bergopwaarts met inmiddels de warme zon en harde wind ‘vol’ op het bolletje bereikte ik de finish…….

Het overviel mij dat ik er al was, geen ‘ben-ik-er-nou-nog-niet? gevoel, geen inwendige knettertirades zoals ik deze tijdens de Amsterdam halve marathon had ontdekt bij mijzelf maar een euforisch, blij, dankbaar gevoel dat ik het ‘gewoon’ geflikt had!! 21.1KM op een tropisch eiland in 2:26:10 terwijl ik sportief gezien ‘afgeschreven’ was. Vorig jaar leerde ik Andy Kirchner kennen, (Alias; The Recycle Pirate, 2ndlifecuracao, Pirate Whisdom) Google of zoek hem gerust op Instagram en Facebook!

Heel in het kort, Andy raakte tijdens een ongeluk verlamd vanaf zijn borst naar beneden, was opgegeven, raakte alles kwijt, moest uit nood weer bij zijn ouders gaan wonen maar vocht zich een weg terug! Voor wie het interesseert een onwijs boeiend persoon en verhaal achter deze persoon. In de week van de KLM Marathon zocht ik hem op samen met Dorien.

In zijn tuin staat een bankje, door hem zelf gemaakt, een van zijn eerste werkstukken waarna 2ndlifecuracao werd ‘geboren’.

Op dit bankje staat de tekst;

“Laga bientu bai ku loke, bo no por karga”

Vrij vertaald uit het Papiaments betekent dit;

“Laat met de wind meewaaien, wat je zelf niet dragen kunt”

Omdat ik ervan overtuigd ben dat dingen op je pad komen en soms zo moeten zijn, sluit ik mijn avontuur met deze prachtige woorden af. Dit vertelt in 1 zin wat ik 12 jaar lang heb geprobeerd en zal blijven doen zolang mijn benen mij willen dragen!

Ik voel mij onwijs gezegend met wie en hoe ik nu ben en het besef is er maar al te goed dat het ook heel anders had kunnen zijn. Nu wil ik niet suggereren dat elke MS Patiënt een halve marathon kan lopen, MS is een grillige ziekte die zich bij een ieder die het treft anders ontwikkelt. Ben ik superwoman? Heeft de MS geen invloed? Was het maar waar;-) Mijn uitdagingen (klachten) hou ik liever voor mijzelf maar neem maar van mij aan dat ook ik dagelijks aan het MonSter in mij herinnerd word.

Positiviteit, doorzetten en geloven in jezelf hebben mij geholpen ervoor te zorgen dat de MS nog steeds niet in mijn schaduw kan staan 😉

Lieve sportieve groet,

Mirjam

        

 

 

 

 

===================================================================

Verhalen die je raken

De verhalen van vele deelneemsters zijn hartverwarmend, krachtig en soms ook verdrietig. Juist die combinatie maakt dit evenement zo mooi en indrukwekkend. Voor iedereen is er evenveel applaus en gezelligheid. Die grote verscheidenheid is symbolisch voor de ziekte. MS kent verschillende vormen: is voor de één opstaan en aankleden al ’n hele uitdaging, ‘n ander rent energiek door het leven. En alles wat daartussen zit. Veel deelneemsters doen mee voor iemand die zij kennen met MS of hebben die grillige ziekte zelf. Een blik op de actiepagina’s van www.inactievoorms.nl zegt genoeg. Het zijn verhalen die je raken en inspireren om alles uit de dag te halen. Juist omdat in ‘n leven met MS niets (meer) vanzelfsprekend is.

Aanstekelijk enthousiasme

Dat laatste ervaar ik zelf ook maar al te goed. Ik weet inmiddels elf jaar dat ik MS heb. Ik heb de Relapsing Remitting variant, waarbij goede tijden worden afgewisseld met slechte. Ik ben dol op buiten zijn en bewegen, dat doe ik dagelijks. Afstand of intensiteit van het bewegen (sporten) is afhankelijk van mijn energie van de dag. Buiten ben ik sowieso. Ik ben supertrots dat ik weer aan dit evenement verbonden mag zijn. Op goeie dagen probeer ik inmiddels zelf hard te lopen. Voor slechte tijden wacht mijn rolstoel in de schuur. Zo grillig kan het zijn. En terwijl juist energie zo wankel en onvoorspelbaar is, zindert deze dag van aanstekelijk enthousiasme en vrolijke energie.

Ik ben supertrots dat ik weer aan dit evenement verbonden mag zijn

 

 

 

In Nederland hebben zo’n 17.000 mensen MS. Ruim tweederde daarvan is vrouw. Juist daarom is het zo mooi dat dit damesevenement gekoppeld is aan deze ziekte. De diagnose krijg je meestal in de bloei van je leven. Tussen je 20ste en 40ste levensjaar. Juist in die cruciale levensfase komt MS het leven ingrijpend veranderen. Voor altijd.

Dus… kun jij rennen, wandelen of rollen? Trek dan je zomerse rokje uit de kast en sport mee!

Schrijf je in op www.rokjesdagloop.nl, maak vervolgens een actiepagina aan op www.inactievoorms.nl en laat jouw prestatie sponsoren voor onderzoek naar MS.

Kun je er niet bij zijn? Alleen doneren kan natuurlijk ook. Bekijk de actiepagina’s en sponsor diegene die jou raakt! Omdat onderzoek naar MS keihard nodig is!

===================================================================

Vliegende start Ambassadrices Rokjesdagloop

Amsterdam, 4 maart 2017 – Vanmorgen werden de kersverse ambassadrices van de Rokjesdagloop in de winkel van Runnersworld Amsterdamse Bos gastvrij en feestelijk verwelkomd. Na een korte inleiding door bestuurslid Paul Postema over de betekenis van de Rokjesdagloop en de rol die de ambassadrices een jaar lang mogen gaan invullen, volgde een kort college van Annette van der Goes van VUmc MS Centrum Amsterdam over de zin en onzin rond de ziekte MS, het goede doel van het evenement. Na een praatje van eigenaar Bas Stigter van Runnersworld Amsterdamse Bos, partner van de Rokjesdagloop, ontving het team de speciaal voor dit doel geproduceerde oogstrelende New Balance Rokjesdagloop-teamkleding en trok de groep onder leiding van teamcaptain Petra Kerkhove en looptrainer Mark van Hoorn naar het nabijgelegen Amsterdamse Bos om er even lekker uit te lopen en te teambuilden.

De komende tijd ga je op social meer lezen en vooral ook zien over de activiteiten van de ambassadrices her en der in het land. Via deze site en via onze hardloopcommunity www.keep-on-running.nl houden we je op de hoogte en stellen we de vrouwen in de loop van het jaar in een interviewserie aan je voor!

Maak nu alvast kennis met de ambassadrices…
Joyce Pots
Wendy Huiberts
Daisy Quispel
Linda de Klijn
Marissa Eggenkamp
Shiva Zanoli
Simone Prins
Sjoukje van de Boom
Jeanique de Graaf (verhinderd)
Mirjam Wissink (verhinderd)